6 کلاه فکری - خانم ابراهیم زاده
به نام خدا
نام و نام خانوادگی : معصومه ابراهیم زاده استاد: جناب آقای خانی
یارانه از تکنیک 6 کلاه فکری
یارانه از تکنیک کلاه سفید
جیارانه عبارتست از نوعي حمايت دولت از قشر خاصي (در برخي موارد کل جامعه)، در دوره هاي زماني خاص يا اضطراري، به منظور تامين رفاه اجتماعي از طريق کاهش هزينه هايارانه، کمک، کمک مالي، اعانه، امداد، کمک مالي يا معادل آن که به يک خدمت داده شود گرچه از نگاه سود اين خدمت اقتصادي نباشد ولي از حيث رفاه عمومي لازم است. از بخششها و کمک هاي رايگان مالي که دولت به دستگاه تابعه خود به منظور کمک به يک خدمت عمومي مي دهد نيز به همين نام ياد مي شود. سوبسيد،کمک مالي،اعانه و يا کمک هاي بلاعوض به توليد کنندگان و مصرف کنندگان برخي از کالاها و خدمات نيز معني شده است. همچنين عنوان شده است که پرداخت کمک مالي (يارانه) مي تواند دلايل مختلفي داشته باشد مانند پايين نگه داشتن سطح قيمت (از طريق افزايش قدرت خريد واقعي خريداران) و يا حفظ روند توليد يک کالاي معين. بهرحال پرداخت يارانه مي تواند از طريق تحريف قيمتهاي بازار و هزينه توليد، منجر به تخصيص نامطلوب منابع گردد. هر چند که اين امکان نيز وجود دارد که اين اختلالات را (از طريق آثار خارجي) جبران کند.
یارانه از تکنیک کلاه سرخ
زمانی که فرد بدون بحران قابل ملاحظه ای، قادر نباشد با برخی از موقعیت های اندک سخت زندگی خود کنار بیاید، دچار وضعیتی می شود که روان شناسان ، آن را تحت عنوان فقر عاطفی یا احساسی می شناسند و برای معرفی این افراد از این اصطلاح استفاده می کنند. همه اذعان به این موضوع داریم که همه افراد به نوعی با مشکلات زندگی دست و پنجه نرم می کنند و در این مسیر ممکن است متحمل آسیب های زیادی چه جسمی و چه روانی شوند، اما در میان، برخی از افراد هستند که به قدری ضعیف اند که نمی توانند از نظر احساسی با بعضی موقعیت ها کنار بیایند و راه هایی را برای فرار از موقعیت انتخاب می کنند که چندان مناسب و مساعد حال شان نیز نمی باشند؛ مثلا، عده ای به مصرف مواد روی می آورند، عده ای دیگر به خوشگذارنی و ولخرجی و یا گروهی دیگر به کل منزوی می شوند و چشم و دل از همه زیبایی های دنیا می بندند و وقتی فردی نمی تواند خود را در چنین شرایط سختی ببیند و مرتکب چنین رفتارهای غیر عادی می شود، باید گفت که این فرد دیگر نه قادر به غصه خوردن است و نه قادر به ادامه دادن زندگی، پس بی تردید با فردی سروکار داریم که متاسفانه مبتلا به فقر احساسی است که در اینجان نقش یارانه ها خیلی مهم و حائز اهمیت بوده و کمک شایانی به این افراد مخصوصاً افرادی که در مناطق دور افتاده زندگی می کنند شده است..
یارانه از تکنیک کلاه سیاه
آنچه این روزها فراوان از زبان اقشار مختلف مردم شنیده می شود این است که یارانه ندهید اما قیمت ها را به زمان قبل از هدفمندی برگردانید. این خواست اکثریت مردم اولاً از تورم و گرانی های افسار گسیخته که فشار فراوانی بر زندگی و معیشت توده های مردم وارد آورده و ثانیاً از اجرای بد، نامناسب و نه چندان دوراندیشانه یک طرح مفید و لازم که باید خیلی پیشتر از این ها برای اجرای آن برنامه ریزی اصولی می شد حکایت می کند. اما واقعیت این است که نه برای دولت چنین امکانی متصور است و نه در عالم واقع احتمال چنین چیزی وجود دارد که قیمت ها به قبل از هدفمندی برگردد. البته نیازی به آگاهی دقیق از علم اقتصاد نیست که دانسته شود چنین انتظاری گرچه به حق است اما کاملاً دور از دسترس و ناشدنی است خصوصاً با شرایط منطقه ای، جهانی، تحریم های ظالمانه، بیش از دو برابر شدن نرخ ارز و وضعیت اقتصادی کشور و دیگر واقعیت های موجود.
این واقعیت نیز غیرقابل انکار است که برخی سوء مدیریت های گذشته و سوء تدبیرها و همچنین میزان درآمدها و بودجه کشور چنین امکانی را برای دولت به وجود نیاورده است که بتواند همین میزان اندک یارانه را به تمامی افراد کشور پرداخت کند. گر چه اکثریت قریب به اتفاق مردم (درست یا نادرست) یارانه را به دلایل گوناگون حق قطعی خود
می دانند اما اگر دولت همین یارانه اندک را که البته اگر ضربدر جمعیت ۷۵ میلیونی کنیم مبلغ بسیار قابل توجهی
ی شود (سالیانه نزدیک به ۴۱ هزار میلیارد تومان) با هر سختی که شده به مردم بدهد در قبال این کار غیرکارشناسانه و غیرمبتنی بر علم اقتصاد، پروژه های زیرساختی، سازندگی، طرح های عظیم نفتی و گازی و پتروشیمی، پروژه های عمرانی و بیمارستان ها همچنان معطل بودجه می ماند و پر واضح است تعطیل ماندن پروژه های عمرانی علاوه بر هدر دادن میلیاردها تومان سرمایه مردم و بیت المال سد محکمی است برای پیشرفت و توسعه و آبادانی کشور و در کنار این مسئله معلوم است که با میزان درآمدها و دارایی های دولت اگر این مبلغ صرف پرداخت یارانه به همه مردم شود مردم همچنان باید تقریباً همه هزینه سنگین دارو و درمان خود را از جیب بپردازند و با وجود این که بیمه هستند و پول های گزافی به بیمه ها می پردازند و مسلم است که شکاف طبقاتی همچنان عمیق تر و غیرقابل تحمل تر خواهد شد و ظلم و اجحاف بیشتری به هموطنان عزیزی که زیر خط فقر زندگی می کنند، زنان سرپرست خانوار و خانواده های تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی تحمیل می شود.
یارانه از تکنیک کلاه زرد
زنانی هستند که سرپرست خانوارند و درآمدهای بسیار زیادی دارند، مثل پزشکان و کسانی که در صنایع کشور فعالیت میکنند. ما زنان تولیدکنندهای داریم که توانستهاند بسیار به اقتصاد کشور کمک کنند. درست نیست که بهطورکلی بگوییم زنان سرپرست خانوار یارانه دریافت کنند یا خیر. میان زنان سرپرست خانوار هم تفاوتهای درآمدی جدی وجود دارد. البته طبق آمار اکثر زنان سرپرست خانوار با مشکلات معیشتی دست به گریباناند و بسیاری از آنها جزء گروههای نیازمند حمایت دولت هستند و باید یارانه دریافت کنند. که این از ویژگیهای ممتازه یارانه بوده و به این مهم اهمیت داده است. همچنین زنان روستایی و غیر شهری که با مشقت و سختی های زیاد سرپرست خانوار هستند نیز با دریافت یارانه کمک فراوانی به معیشت زندگیشان شده است که این مورد هم یکی دیگر از مزیت های و ویژگی های ممتازه پرداخت یارانه های می باشد.
یارانه از تکنیک کلاه سبز
از آنجا که مردم فهیم ایران ثابت کرده اند حاضرند در هر زمانی بهای دولت و نظام را بپردازند ، دولت می تواند طی یک برنامه 5 ساله یا بیشتر قیمت ها را واقعی کرده لیکن به جای پرداخت یارانه نقدی قطره ای ،به نیابت از مردم یارانه ها را با ضمانت سود سالیانه انگیزاننده در اختیار بنگاه های سرمایه پذیر داخلی و خارجی و بیمه های عمر و پس انداز قرار داده و به نام تک تک افراد جامعه سرمایه گذاری بلند مدت در حوزه هایی با مزیت نسبی نماید.
در این راهکار ، دولت به جای پرداخت یارانه در پایان هر ماه ، سود سالیانه آن را در پایان یا حتی ابتدای هر سال به خانوار پرداخت می کند. این روش کمک شایانی در کنترل افزایش حجم نقدینگی و پایه پولی کشور نموده و واقعا موجب رونق در اقتصاد و در نهایت بهبود شاخص رشد اقتصادی می گردد. در این مورد تجربه کشورهایی چون نروژمیتواند راهگشا باشد. در این راهکار دولت باید موارد زیر را به جدیت دنبال نماید:
الف) بهبود مستمر فضای کسب و کار و حمایت از بخش خصوصی و توجه به ثروت آفرینی منابع انسانی
ب) تلاش در جهت کاهش هزینه های تولید ، افزایش بهره وری و کمک آشکار به تولیدکنندگان واقعی
ج) اصلاح ساختار نامتعادل بانکی و پذیرفتن استقلال واقعی بانک مرکزی) ارائه ارز ترجیحی به تولیدکنندگان، تنظیم نظام عرضه و تقاضا و کارآمد نمودن نظام تولید و توزیع به جای دخالت مستقیم و دستوری در بازار ه ) تلاش بیش از پیش در جهت بهبود مناسبات بین المللی ) و اصلاح نظام مالیاتی والزام بنگاهها در شفافیت مالی
2. اگر دولت بنا به دلایلی که گفته شد، همچنان به پرداخت نقدی یارانه ها استوار است و بی توجه به دور باطل افزایش قیمت حامل های انرژی و کاهش ارزش پول ملی، نگران از تبعات اجتماعی حذف پرداخت نقدی یارانه هاست
( که بیشتر نتیجه وحشت ذهنی و غیرواقعی میان دولتمردان است) در این صورت حداقل یارانه ها را نه به صورت ماهانه بلکه به صورت سالانه آن هم در قالب ارائه طلا، سهام ... به خانوار تقدیم می کند.
بدون تردید این راهکار حداقل می تواند بخشی از جامعه را مجاب نماید به جای هزینه بی هدف یارانه ها، با توجه به حجم پول دریافتی ( که به صورت سالانه دریافت می کنند) سرمایه گذاری کنند.
یارانه از تکنیک کلاه آبی
هدف نظام در ارتباط با ساماندهی یارانه ها از برنامه اول تا پنجم مطرح بوده است و در قانون هدفمندی نیز در ماده 10 پیش بینی شد که افرادی که نیازمند نیستند، نباید یارانه نقدی دریافت کنند.»
پرداخت یارانه به پردرآمدها منجر به تضییع حقوق نیازمندان و همچنین بستن دست دولت در هزینه کرد برای تولید
می شود «در گذشته پیش بینی می شد دولت آئین نامه ای تنظیم کند که افرادی که نیازمند نیستند شناسایی شوند؛ اما این ماده ناقص اجرایی شد.»
هم اکنون مبلغی بیش از آنچه در قانون دیده شده است، بعنوان یارانه نقدی به مردم پرداخت می شود، «سهم بخش تولید طی سال های گذشته از محل دریافت یارانه ها مغفول ماند؛ در حوزه کارشناسی نیز میزان و نوع آزادسازی در کارگروه های مختلف مورد بررسی قرار گرفت که مبلغی کمتر از آنچه امروز پرداخت می شود بود.»
«پرداخت نقدی باعث افزایش نقدینگی در جامعه و رشد قیمت ها می شود و منجر می گردد میزان دریافت نقدی در زندگی مردم اثرگذار نباشد.»
میزان انصراف دادگان از دریافت یارانه نقدی قابل توجه نیست، «قانون در این حوزه شفاف است، اخیرا نیز مجلس قانونی را نوشته که دست دولت برای حذف دهک های پردرآمد باز باشد.»
شفافیت و صراحت قانون هدفمندی یارانه ها بسیار مهم است «در خصوص حذف یارانه پردرآمدها، مردم عزیز باید با دولت همکاری کنند تا دهک هایی از جامعه که نیازمند هستند به حقوق خود برسند؛ همچنین از محل آزادسازی ها، دولت توجه بهتری نسبت به بخش تولید داشته باشد.»
پایان
